Birlikte Azap, Ayrılıkta Rahmet Var

Kon-eko

Sakın ola başlığa bakıp da bir yazım hatası olduğunu düşünmeyin…

Sözün doğrusu ‘’Birlikte rahmet, ayrılıkta azap vardır’’ olacak. Çok güzel bir söz olmasına karşın Konyalılar olarak her nedense bu sözün tam aksini yapıyoruz. Başlığı böyle yazmamın sebebi ise biz Konyalılarda hakim olan mantığı ortaya koymak.

Konya’nın en büyük problemini sorsalar, birçok kişi; KOP, yollar, markalaşamamak gibi bir çok sorunu sıralayabilir. Bu problemlerin olduğu kesinlikle doğru. Bana sorsalar Konya’nın en büyük sorunu nedir? Diye. Benim cevabım çok basit olur; bence Konya’nın en büyük problemi ‘BİRLİK SORUNU’ dur.

Her nedense Konyalılar olarak birbirimizden hep uzak durmayı tercih ediyoruz. Bu özelliğimiz ovalılıktan mı geliyor bilemiyorum ama birlik olamamaktan dolayı Konya’nın sıkıntıları da kolay kolay çözüme ulaşamıyor.

Milli Eğitim eski Bakanı Hüseyin Çelik, Konya’nın birlik sorunu çok güzel örneklendiriyor. Hüseyin Çelik, ‘’Konya’nın ciddi bir birlik sorunu bulunuyor. Hatta bu birlik sorunu Konya’nın halk oyunlarına bile yansımış. Doğu Anadolu’ya gidin, bir düğüne katılın, halk kol kola girip halay seker. Karadeniz’e gidin bir düğüne katılın halk kol kola girip horon teper. Konya’ya gelin bir düğüne katılın, insanlar birbirinden 5-6  metre uzak ve yalnız oynarlar’’ Hüseyin Çelik’in bu örneklendirmesi, Konyalılar olarak bizlerin birlik olamadığımızı çok güzel anlatıyor…

Son dönemde Konya’nın ileri gelenlerinin ağzında ‘’Kayseri Modeli’’ diye bir olgu var. Kayseri son yıllarda ülkemizde en dikkat çeken illerin başında geliyor. ‘Kayseri Cumhurbaşkanı çıkardı, yabancı devlet adamları Kayseri’ye gidiyor, Kayseri’den ülkenin dört bir yanına uçak seferleri var’ şeklindeki ifadeleri çoğaltmak elbette mümkün. Ama kimse ‘Nasıl oldu da Kayseri Modeli diye bir olgu ortaya çıktı?’ diye sormuyor. Aslına bakarsanız bu sorunun cevabı çok basit:  “BİRLİKTE AZAP, AYRILIKTA RAHMET VAR’’ deyip birlik olmanın önemini anlamış ve ülke geneline damgasını vuruyor. Kayseri ile ilgili çok güzel bir örnek mevcut önümüzde. Yanılmıyorsam 2-3 yıl önceydi. Bir Bakan, Afyon için ‘Sucuğun Anavatanı Afyon’dur’’ diye bir açıklama yaptı. Hepimizin çok iyi hatırlayacağı gibi, iktidarı-muhalefetiyle, fabrikatörü-işçisiyle, erkeği-kadınıyla tüm Kayseri ayaklandı ve sonuçta o Bakan’a lafını geri aldırdılar. Söz konusu Kayseri menfaatleri olunca tüm Kayserilerin birlik olduğunu gördük bu olayda.

Peki Konya? Konyalı bakan görevden alındı, Konya’nın gıkı çıkmadı, Konya yatırımları geri plana alındı, Konya’nın gıkı yine çıkmadı… Söz konusu Konya menfaatleri olunca bırakın iktidarla muhalefetin bir araya gelmesini iktidar mensupları bile bir araya gelemiyor. Sakın ola yanlış anlaşılmasın. Bu sıkıntı Cumhuriyet tarihinden bu yana tüm Konyalı siyasilerde var.

Konya Şeker özelleşti. Kim satın aldı elbette ki çiftçiler. Bir çiftçi sizce bir şeker fabrikasını satın alabilir mi? Elbette ki alamaz. Peki Konya Şeker’i nasıl aldı çiftçiler? Panko-Birlik sayesinde. Yani çiftçilerin birliği Konya Şeker’in alınmasını sağladı. Şu anda Konya Şeker’in ne seviyede olduğunu hepimiz biliyoruz herhalde. Bu bile birlik olmanın önemini anlatmıyor mu?

Bilindiği üzere Konya sanayisi çok güçlü. Ama yine bilindiği gibi Konya sanayisi parçalı güçlü. Ne demek parçalı güçlü? Yıllardır Konya sanayisinin otomobil üretebileceği konuşulur. Bir otomobilin tüm parçalarının Konya’da üretildiği bilinen bir gerçek. Peki Konya sanayisi bir otomobil üretiyor mu? Elbette ki HAYIR.

Konya sanayisinin en güçlü dallarından biri olan otomotiv yan sanayinde Konya Sanayi Odası’nın uzun süredir uygulamaya çalıştığı kümelenme projesinden birçoğumuzun haberi vardır. Ne var ki bu projeden istenilen sonuç bir türlü çıkarılamamıştır. Bunun ana sebebi ise biz Konyalıların birlik sorunudur.

Konya’daki bir çok firma aile şirketidir. Firmayı baba kurmuştur, belli bir seviyeye getirmiştir sonrasında ise işi çocukları ele almıştır. Ne hikmetse babanın hayata veda etmesinden sonra çocuklar bir şekilde bölünerek iki-üç küçük şirket haline gelirler. Yani Konya’da iki kardeşin bile birlik olmaktan kaçtığını görüyoruz.

Geçenlerde Konya Yumurta Üreticileri Tarımsal Başkanı Hasan Konya ile yaptığımız bir sohbette Konya yumurta üreticileri olarak Türkiye’de üretilen yumurtanın yüzde 20’sini ürettiklerini yine Türkiye yumurta ihracatının da yüzde 20’sini yaptıklarını anlattı.

Ancak üretim sürecinde gerek duyulan civciv, yem hammaddesi, ilaç gibi birçok ihtiyaçlarını yurt dışından ithal ettiklerini hatta bu rakamın yüzde 80’lere ulaştığına dikkati çeken Hasan Bey, yem olarak kullandıkları birçok yağlı tohumların Türkiye’de ve Konya’da üretilebilecek olmasına rağmen yurt dışından getirildiğini söyledi.

Özellikle Konya’da çiftçi birliklerinin bu ürünlerin şehrimizde yetiştirilmesi için yapacakları çalışmalara destek olacaklarını anlatan Hasan Bey, yağlı tohum bitkilerini yetiştirecek çiftçi birliklerine sözleşmeli olarak ürün ektirebileceklerini hatta bu sözleşme gereği ürünün ekim aşamasında fiyatının belirlenerek kendilerince satın alınacağını özellikle vurguladı.

Buradan anlaşılana şu; yumurta üreticileri bir birlik kurarak güç birliği yapıyorlar ve kendilerine ciddi bir dış pazar oluşturmuşlar. Şu anda gereksinim duydukları hammaddeleri yurt içinde tedarik etmenin çabasını sarf ediyorlar. Bunun için çiftçi birliklerini harekete geçirmeye çalışıyorlar. Gördüğünüz gibi bir birlik ikinci bir birliğin tetikleyici unsuru oluyor.

Aslına bakarsanız Amerika’yı yeniden keşfetmeye gerek yok. Çok uzaklara gitmeden atalarımızın yüzyıllar önce söylediği bir söze kulak vermemiz yeterli:

1354 kez okunmuştur. Sayfayı Yazdır