Ukde (2)

Ersal Özkan

Ukde (2)

Bir dönme dolabın içinde

 Dönen dolapları

 Tepeden bakıp insanları küçümseyen

 İnsancıkları…

 Yazamadım!

Yüze gülen

 Arkamdan vurup giden

 Yüreğime erozyon

 Ellerime nasır olan, rüzgârı

 Yazamadım

Satılıktı tüm kalemler

Salya olup akarken mürekkepler

 Böyle gelmiş, böyle giderler

 Kervanının, peşinde

 Kral Çıplaktı

 Yavrularım çıplak

 Çıplak olan ne varsa korkum oldu

 Yazamadım!

Dönme ihtimali yoktu sevgilinin

Aslı astarı yoktu sevdiğinin

 Bir avuntu

 Bir hayal peşinde

 Terk edilmişlik adına ne varsa

 Yazamadım.

Kirliydi yüzler

Reklam kokuyor

 Korkuyordu müdürler

 Tekzibe takıldı

 Masum cümleler

 Üstelik

 Üstümüze çevriliydi, tüm kimyasal silahlar

 Kirliliği üstüme çekip

 Ankara gecelerinde ben hiç uyumadım

 Bir sabah erkenden aldılar evimden

 Niçin sorgulandığımı

 Yazamadım.

Ömrüme bedel,

 Bedenime kefen biçtiler

 Orta oyunu içinde

 Hep ikiyüzlü idi kefereler

 Düşlerimin gölgesi düştü yazıya

 Gerçeklerin ağlayan, ağlatan silueti

 Ben yandıkça sığındım yazgıma

 Yazgıma gözyaşı olup düşenleri

 Yazamadım!

Şimdi yazar diyorlar adıma

 Yazamadıklarım yapışıyor yakama

 Yazanların değil

 Susanların kazandığı bu çağda

 Susanları,

 Gündem hep, subaşını tutanlar

 Kerbela ateşinde susayanları

 Yazamadım!

1253 kez okunmuştur. Sayfayı Yazdır