Alp Yalman

Uğur Özteke
Alp Yalman

20 Kasım 2011 Pazar

Alp Yalman’ın 82’de yaptığı Konya ile ilgili değerlendirmesi Sevip sevmeyin, kabul edin etmeyin ama Alp Yalman, Galatasaray Kulübüne dolayısıyla Türk sporuna kalıcı hizmet etmiş bir değerdir. Hafta içerisinde çok sevdiğim iki dostum kapımızı çalmış selam vermişlerdi. Kendilerini çok severim sayarım. Ama biraz nazlı oldukları için dahası “Bizi Uğur’un yanında gören bu işte bir iş vardır” sözlerinden çekindikleri için kendileri ile çok az görüşürüz. Ne var ki yılda iki kez bile bir araya gelsek bizim dostluğumuzu kimse bozamaz. Aynı zamanda akademisyen olan bu iki dostumuz ile sohbetimiz ne olabilirdi ki? Tabii ki Konya… Hem de her yönü ile Konya. Bir ara hep savunduğumuz şeyi onlara da söyledim “Bu şehir toprağın altındakiler ile toprağın üstündekiler ile çok zengin maden. Bu şehirde her şey var. Para var, beyin var. Her şey var. Ama en büyük eksiklik yöneticide”… İşte bu iki dosttan biri 80 li yılarda Galatasaray’ın milli sporcusu idi. Bu laf üzerine şu hatırasını anlattı. Bir gün kulübe gitmiş. Maaşını alacakmış. Galatasaray kulübün o zaman ki muhasebecisi de Sille’li imiş. Bizim dostumuza hemşericilik yapıp yanına oturttur çay ikram edermiş. O günde o Silleli muhasebecinin yanında çayını içerken odaya birden kulüp Başkanı Alp Yalman girivermiş. Her ikisi de başkanı görünce ayağa kalkmışlar. Kulübün muhasebecisi gururla bizimkini göstermiş “Bak başkanım bu aslan benim hemşerim Konyalı” deyivermiş. Alp Yalman sporcusunun omzundan tutmuş ve “Bak aslanım Konya var ya müthiş bir şehir. Orada öyle sporcular öyle yetenekler var ki. Orada sıkıntı Konyalılar birbirlerini tutmuyorlar. Bir el ele verseler hem lige çıkarlar hem de ligin tozunu atarlar ama orada bu işleri idare edecek yönetecek adam yok”… Bu sözleri duyunca hem sevindim hem de üzüldüm. Misafirlerimi uğurladıktan sonra bilgisayarda Alp Yalman Kimdir? Diye inanın en az 50 ayrı yazı okudum. Okudukça Alp Yalman’a karşı olan saygım daha da büyüdü. Ve bizimle ilgili olarak İstanbul’dan Konya için koyduğu teşhis… Bu teşhise hala harfiyen katılırım söylendiği zamanda şapka çıkartırım. GAZETE Kadın kahvaltı sofrasında gazete okuyan kocasına bakıp söylenmiş; “Keşke bir gazete olsaymışım Böylece bütün gün sıkı sıkı tuttuğun ve ilgilendiğin tek şey ben olurdum”. Adam kafasını bile kaldırmadan cevap vermiş; “Evet keşke sen bir gazete olsaydın böylece yarın senin yerine yeni bir tane alırdım” KAHVALTI Karı koca kahvaltı yaparken kadın bir anda elindeki tavayı kocasının kafasına geçiriverir. Ne olduğunu anlamayan kocası şaşkınlıkla durumu sorar. Kadın: “Dün pantolonunu yıkarken içinde üstünde Çiğdem yazan bir kağıt buldum. Bunun üzerine kocası “Karıcım o gecen gün üzerine bahis oynadığımız atın ismiydi” der. Bu açıklamayı yeterli bulan kadın pür neşe içinde kahvaltısına devam eder. İki gün sonra yine kahvaltıda bu sefer daha büyük bir tava ile kocasının kafasına öyle bir vurur ki koca bir kaç dakika kendini bilmeden masa üstünde yata kalmıştır. Ayılınca karısına yine durumu sorar ve kadın cevap verir. “Dün senin at aradı ... :)” (Teşekkürler değerli dostum M. Selim MIHOĞLUGİL) GÜNÜN OKKALI SÖZÜ İnsanlar çok değişti; dikkat etmek lazım. Biriyle el sıkıştıktan sonra, beşi de yerinde mi diye parmaklarını saymak zorundasın. NE ZAMAN ADAM OLURUZ? Eşimizi dostumuzu sadece işimiz düştüğü zaman aramadığımız zaman ADAM oluruz